Hoe stoppen we de wildgroei aan kabels in het Gentse straatbeeld?

Publicatiedatum

Auteur

Stijn De Roo

Deel dit artikel

De uitrol van glasvezelnetwerken is een noodzakelijke stap richting een toekomstbestendig digitaal Vlaanderen. In meerdere steden, waaronder Gent, zijn telecomoperatoren bezig met de aanleg van dergelijke netwerken om te voorzien in snellere en stabielere internetverbindingen.

De regelgeving verleent telecombedrijven het recht om kosteloos en permanent steun te nemen op gevels die uitgeven op de openbare weg – het zogenaamde "gevelrecht". Deze regeling heeft geleid tot spanningen in Brussel, waar operatoren duizenden zwarte verdeelkastjes op gevels hebben geplaatst. Deze installaties bleken in veel gevallen in strijd met stedenbouwkundige voorschriften, onder meer omdat ze niet afgestemd waren op de kleur van de gevel. Ook werden er soms kabels en kastjes zonder toestemming of overleg aangebracht op beschermde gevels.

Er bestaat dus een risico op wildgroei van kabels en kastjes aan gevels. Een ongecoördineerde toepassing van het gevelrecht door meerdere telecomoperatoren kan het Gentse straatbeeld ernstig te ontsieren, zeker wanneer meerdere operatoren elk hun eigen infrastructuur installeren.

Gents gemeenteraadslid Stijn De Roo (cd&v) stelde hierover enkele vragen aan de bevoegde schepen.

  • Hoe volgt het stadsbestuur de uitrol van glasvezelnetwerken op in onze stad?

Schepen Peeters: “De beleidsmatige opvolging lijkt ons geen stedenbouwkundige materie en wordt niet opgenomen door onze dienst. Wel zullen concrete aanvragen behandeld worden via de afdeling Innames Publieke Ruimte (IPR) (Dienst Wegen, Bruggen p 33 van 418 en Waterlopen) omdat er werken op en innames van openbaar domein nodig zijn om deze uitrol mogelijk te maken.”

  • Hoe gaat de stad om met aanvragen voor de uitoefening van het gevelrecht in onze stad?

Schepen Peeters: “Ingeval wij vragen krijgen vanuit installateurs of operatoren om zaken aan de gevel te mogen bevestigen, nemen we de volgende initiatieven:

Wij toetsen - in die gevallen waar de gevel samenvalt met de rooilijn – de vraag met artikel 2.7 van het algemeen bouwreglement aangezien dergelijke kabels en bakjes nietconstructieve elementen zijn die tegen het gevelvlak bevestigd kunnen worden. Indien conform artikel 2.7 is hiervoor géén omgevingsvergunning vereist.

Als wij bij die toetsing van de vraag merken dat het pand/de straat gekenmerkt is door erfgoedwaarde (beschermd stads- of dorpsgezicht, beschermd monument) verwijzen we door naar de collega’s van Dienst Stadsarcheologie en Monumentenzorg omdat daarvoor vanuit erfgoed een aparte toelating nodig is. Zie daarbij ook het antwoord op de volgende vraag.

In alle andere gevallen waarbij de installateurs die het gevelrecht gewoon toepassen of er geen voorschriften in een BPA of RUP bestaan of er geen erfgoedwaarde van het pand is, kan de vraag gewoon uitgevoerd worden.

Er zijn in de praktijk heel weinig gedetailleerde voorschriften in BPA’s of RUP’s die ervoor zorgen dat het gevelrecht niet toegepast kan worden. Zelfs indien kleuren en materialen van gevels beschreven staan, wordt dit niet toegepast om bv een kleur van een brievenbus of regenwaterpijp als strijdig daarmee te gaan beschouwen. Brievenbussen, regenwaterpijpen, … zijn allemaal gebruikelijke technische constructies die vrijgesteld van vergunning kunnen worden geplaatst.”

  • Hoe garandeert de stad dat telecominstallaties geen afbreuk doen aan het stedelijk patrimonium, en welke rol speelt de dienst Stedenbouw en Monumentenzorg hierin?

Schepen Peeters: “Zoals in de eerdere vraag aangegeven zal bij een pand met erfgoedwaarde er de volgende afweging gebeuren:

  1. Wanneer een gevel geen beschermd statuut (monument, stads- of dorpsgezicht, cultuurhistorisch landschap) heeft en de bekabeling of installatie blijft binnen 10cm. uitsprong voorbij de gevel, dan is er geen toelating of vergunning vereist aangezien dergelijke uitsprongen vrijgesteld zijn in het politiereglement.
  2. Wanneer een gevel een beschermd statuut heeft (monument, stads- of dorpsgezicht, cultuurhistorisch landschap) is de onroerenderfgoedregelgeving van toepassing. Die stelt dat er een toelating vereist is voor:
  • Het aanbrengen, verwijderen, vervangen of wijzigen van aard- en nagelvaste elementen, smeedijzer en beeldhouwwerk inclusief nieuwe toevoegingen.
  • Het plaatsen of wijzigen van bovengrondse nutsvoorzieningen en leidingen.

Voor deze handelingen is voorafgaand de uitvoering van de werken een toelating vereist van het college van burgemeester en schepenen, volgens de procedure die voorzien is in de onroerenderfgoedregelgeving.

Er vond overleg plaats tussen de DSAM en aannemer CAS-VOS om toelichting te geven bij de beschermingsstatuten en de te volgen procedures. Als andere aannemers hier ook vragende partij voor zijn, kan dit ook voor hen georganiseerd worden. Voor de beoordeling van gevelbekabeling in een beschermde context wordt de ‘Richtlijn voor kabels op gevels met erfgoedwaarde’ van het agentschap Onroerend Erfgoed gevolgd: https://www.onroerenderfgoed.be/sites/default/files/2021- 02/RICHTLIJN_KABELS.pdf

Stijn De Roo: “Zonder coördinatie dreigt een wildgroei aan kabels en gevelkastjes in het Gentse straatbeeld. Het stadsbestuur moet aandringen op het gebruik van ondergrondse leidingen, ondanks de technische uitdagingen. Duidelijke afspraken tussen telecomoperatoren zijn daarbij essentieel.”

Je kan de tussenkomst van Stijn hier bekijken.

Nieuws

Interesse in landbouw neemt toe: meer deelnemers aan landbouwopleidingen

De belangstelling om een landbouwbedrijf op te starten of over te nemen zit in de lift. Dat blijkt uit recente cijfers die Vlaams volksvertegenwoordiger Stijn De Roo (cd&v) opvroeg bij Vlaams minister van Landbouw Jo Brouns (cd&v). 

Vlaamse waterbedrijven zetten in op innovatie

De Vlaamse Regering keurde het Strategisch Plan Waterbevoorrading – openbare drinkwatervoorziening 2026-2032 goed. Het strategisch plan heeft als doel de drinkwatervoorziening in Vlaanderen te versterken en toekomstgericht te organiseren.

Alle nieuwe bussen van De Lijn krijgen telcamera's

De Lijn maakt voor reizigerstellingen gebruik van telcamera's op een deel van haar voertuigen. Deze camera's capteren geblurde beelden en zijn uitgerust met een algoritme dat de tellingen lokaal op de camera uitvoert.