De Doelse koggen zijn twee middeleeuwse schepen die werden aangetroffen bij het uitgraven van het Deurganckdok in 2000 en 2002 in Doel (deelgemeente van Beveren-Waas). De ene kogge is 22m lang, het tweede exemplaar is 14m lang.
Het agentschap Onroerend Erfgoed onderzoekt de houten fragmenten en is verantwoordelijk voor de conservatiebehandeling. Het communiceert over de twee schepen onder de naam 'De Kogge'.
In mijn schriftelijke vraag nr. 135 van 30 november 2020 informeerde ik naar de stand van zaken van de conservering van de Doelse kogge. De minister antwoordde dat het eindpunt van de conservatiebehandeling gepland is in mei 2024, dat er dan onmiddellijk van start kan worden gegaan met de reconstructie maar dat de duur daarvan niet bekend is. Op mijn vraag waar en wanneer de Doelse kogge uiteindelijk bewaard en tentoongesteld zal worden, antwoordde hij dat daarover nog geen beslissing werd genomen.
In het Waasland, meer bepaald in Beveren-Waas, leeft de verwachting dat op termijn - als de reconstructie afgerond is - een van beide koggen bewaard en tentoongesteld zou kunnen worden in de gemeente waar ze werd teruggevonden, in Beveren-Waas.
Vlaams volksvertegenwoordiger Stijn De Roo (CD&V) informeerde bij Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Matthias Diependaele (N-VA) naar de visie van de minister over deze denkpiste.
De minister antwoordde: “De Vlaamse gemeenschap staat in voor het beheer van de Koggen die in 2000 en 2002 in Doel zijn opgegraven. Het agentschap Onroerend Erfgoed zet zich al meer dan een decennium in voor de “Kogge van Doel”. Het heeft de verantwoordelijkheid om het onderzoek en de conservatie van de archeologische houten fragmenten tot een goed einde te brengen.
Het einddoel van De Kogge blijft een volledige reconstructie en tentoonstelling van het vaartuig. Ik kijk hiervoor naar een samenwerking tussen de Vlaamse overheid en een lokaal bestuur, al dan niet met private inbreng. De belangstelling vanuit het Waasland voor de Doelse koggen wordt met interesse afgetoetst.
Er is nog geen beslissing over de eindbestemming waar De Kogge finaal zal worden tentoongesteld, enkele opties worden momenteel onderzocht. Maar voor dat er sprake kan zijn van de opstelling van De Kogge in een museale context, staan eerst de verdere conservatie en reconstructie op het programma. Het is nog steeds technisch mogelijk om conservatie van De Kogge tegen 2024 af te ronden en vervolgens te starten met de reconstructie. Maar de beslissingen die nu genomen worden over de toekomst, kunnen deze datum sterk beïnvloeden.
De timing en de kostprijs voor de bouw van een ruimte om De Kogge te herbergen, zijn sterk afhankelijk van parameters zoals de samenwerking met toekomstige partners, de vraag of al bestaande infrastructuur kan gebruikt en aangepast worden, dan wel of de oprichting van nieuwe infrastructuur nodig is. Zonder deze specifieke informatie is het moeilijk om een aannemelijke raming op te maken.”
Stijn De Roo: “Het blijft dus nog even wachten op de beslissing over de eindbestemming van de Kogge. Ik hoop – samen met de gemeente Beveren en met het Waasland - dat één van beide koggen bewaard en tentoongesteld zal worden in Beveren-Waas, de gemeente waar ze werd teruggevonden.”
Uit informatie die gemeenteraadslid Stijn De Roo (cd&v) opvroeg bij schepen Watteeuw (Groen) blijkt dat de evaluatie van de lage-emissiezone (LEZ) pas in het voorjaar van 2027 wordt opgeleverd. Zolang die evaluatie er niet is, blijft de LEZ in de praktijk gewoon bestaan en wordt een politieke beslissing over een eventuele afschaffing vooruitgeschoven.
Tot in de gemeenteraad van april 2026 was er nog onduidelijkheid over de onderzoeksvragen van de studie. De bevoegde schepen haalde toen enkel de vijf grote lijnen aan, die de basis zouden vormen waarop het college het gesprek zou voeren: impact op de luchtkwaliteit, impact op de gezondheid, maatschappelijke kosten, juridische risico’s en financiële impact.