Er bestaat een verbod - onder andere voor landbouwvoertuigen - om door de Waaslandtunnel te rijden. Dat is nochtans de enige weg om met een landbouwtractor naar de rechteroever van de Schelde te geraken. Zowel de E17 als de A12 is een autosnelweg.
Op de vragen van de Roo naar een mogelijke oplossing voor landbouwvoertuigen antwoordde de minister dat er op dit moment 4 Scheldekruisingen zijn in de Antwerpse regio, zijnde Kennedytunnel, Waaslandtunnel, Liefkenshoektunnel en de Scheldebrug te Temse. De brug te Temse (N16) is niet gelegen in een auto(snel)weg en kan wel door landbouwvoertuigen gebruikt worden maar vormt een serieuze omrijfactor.
Het is vooral vanuit tunnelveiligheid zeer belangrijk dat er geen voertuigen boven 3,5 ton door de Waaslandtunnel rijden. Dit omwille van de specifieke kenmerken van de Waaslandtunnel: vrij smalle tunnel, dateert uit 1933 (!), zeer lang met een lengte van 1800 meter en 2 richtingsverkeer, zonder scheiding van de rijrichtingen. Het toelaten van landbouwvoertuigen zou te veel extra risico’s met zich meebrengen voor alle tunnelgebruikers gezien de hoge verkeersintensiteit.
Dergelijke voertuigen worden normaal gezien voor het overbruggen van grotere afstanden op een dieplader geladen en per vrachtwagen vervoerd. Zo kunnen ook de autosnelwegtunnels gebruikt worden om de landbouwvoertuigen van de ene Scheldeoever naar de andere te brengen.
De minister verantwoordt deze keuze volledig vanuit (tunnel)veiligheidsoogpunt. Landbouwvoertuigen toelaten in de Waaslandtunnel is onverantwoord voor de veiligheid van alle tunnelgebruikers.
Uit informatie die gemeenteraadslid Stijn De Roo (cd&v) opvroeg bij schepen Watteeuw (Groen) blijkt dat de evaluatie van de lage-emissiezone (LEZ) pas in het voorjaar van 2027 wordt opgeleverd. Zolang die evaluatie er niet is, blijft de LEZ in de praktijk gewoon bestaan en wordt een politieke beslissing over een eventuele afschaffing vooruitgeschoven.
Tot in de gemeenteraad van april 2026 was er nog onduidelijkheid over de onderzoeksvragen van de studie. De bevoegde schepen haalde toen enkel de vijf grote lijnen aan, die de basis zouden vormen waarop het college het gesprek zou voeren: impact op de luchtkwaliteit, impact op de gezondheid, maatschappelijke kosten, juridische risico’s en financiële impact.